Het was even wennen, maar sinds een lange tijd weer even een wedstrijd gedaan, helaas ben ik met mijn prachtige team, niet verder gekomen dan de laatste plaats. maar de foto’s verklaren wel waarom!

Het is gelukkig als weer alweer 8 weken na mijn operatie. Dat betekende voor mij dat vandaag dan eindelijk na twee toch wel lange maanden eindelijk mijn gips werd verwijderd. Dit  betekend helaas nog niet dat ik weer normaal kan lopen.

In de komende 6 weken moet ik weer afbouwen met het kruklopen en kan ik de belasting steeds meer opvoeren. Over 6 weken wordt ook beslist of er al een van de schroeven die niet helemaal goed zit al wordt verwijdert.

Vandaag heb ik eindelijk loopgips gekregen, hiermee ben ik gelukkig weer een stuk beweeglijker dan de afgelopen twee weken. Als het lopen goed gaat mag ik zelfs al wat met krachttraining beginnen.  Ik moet nu nog tot 29 oktober in het gips (vandaag nog precies 6 weken).

Het is dan eindelijk zo ver! Op dinsdag 8 september wordt ik eindelijk geopereerd aan mijn voet. Daarna zal ik weer 6 – 8 weken in het gips moeten.

Al tijdens mijn gipsperiode zal ik gaan werken aan mijn herstel, doormiddel van kracht training. Daarna kan ik hopelijk deze keer echt weer gaan trainen en wedstrijden doen.

Tijdens de Europacup heb ik weer eens een wedstrijd hink-stap-sprong gedaan. Echt een wedstrijd kan ik het niet noemen omdat ik slechts een 5 + dribbel aanloop  heb gedaan.  Het resultaat was echter nog best aardig met 13,27m. Wel was het fijn om weer eens een wedstrijd te doen en ik voelde me even weer een atleet. Daarnaast was het ook wel weer leuk om een Europacup te doen, gelukkig was het feest leuker dan vorig jaar, maar helaas alleen nu geen zwembad. 
Voorlopig was dit weer eenmalig, aangezien ik nog steeds niet ben genezen van mij bodbreuk.

Vandaag heb ik in het ziekenhuis een Cortisol injectie gehad. Dit omdat ik na mijn breuk wat slijtage in mijn 1^ste straal van mijn grote teen is ontstaan.  De injectie werd gezet met behulp van een groot apparaat waarbij op een beeldscherm te zien was  waar de naald zich bevond en zo de injectie op de goede plek gezet kon worden.

Van te voren had ik het idee dat het best pijn zou kunnen doen, maar dat was totaal niet het geval, alleen op het moment dat de injectie plaats vond voelde ik een lichte pijn.  Deze injectie moet er voor gaan zorgen dat ik weer pijnvrij kan gaan sporten.

Vanwege deze injectie mag lekker een week thuis zitten en films en muziek luisteren.  Daarnaast zal ik me gaan bezig houden met de voorbereidingen van de Nederlandse Studenten Kampioenschappen, waar  ik een week de tijd voor heb om daar extra aandacht aan te geven.

Tijdens de promotie/degradatie wedstrijd van de 2e en 1e divisie zijn we er als Phanos 2 er in geslaagt om ons te handhaven in de 1e divisie.

Voor mij stond hoog- en verspringen op het programma. met hoogspringen had ik weer 1.85m. 1.90m ging beter dan twee weken terug, maar ook nu heb ik het niet gehaald. Verspringen ging echter dramatisch, doordat ik al veel te lang geen tempo’s en aanloop training heb gedaan,  waardoor ik geen versnelling in me aanloop kon maken, kwam ik niet verder dan 6,25m.

De wedstrijd bleef spannend tot op de 4×400m. Op dat moment kon op av 23 na nog iedereen bij de 1e vijf komen. Voor de estafette stonden wij op de 4e plaats en dat is ook uiteindelijk onze eindpostie geworden.

Gister avond zou een avond worden bij zoals normaal bij ASAV Aquila. De studenten zouden gaan hardlopen en Wadse en ik zouden weer ouderwets boodschappen doen en gaan koken. 

Maar gister was er in VE’90 een Itfar maaltijd. Voor dat wij de pan op het vuur hadden gezet werden we uitgenodingt om daar een deel te nemen. Naar een paar keer vragen of het geen enkel probleem was dat er nog 5 studenten aan het hardlopen waren en later zouden aanschijven, waren wadse en ik aangeschoven voor de maaltijd.

Tijdens en na de maaltijd waren er verschillende gebeden van verschillende geloven, tijdens het eten kwamen er maatschappelijke kwesties op tafel. Voor al in het begin gingen da vragen voor al over het vasten, naarmate de avond vorderde kwamer er meer maatschappelijke kwesties aan bod en uiteindelijk hadden we het over sport.

Ik vond het erg leuk en leerzaam om eens aan een Itfar maaltijd deel te nemen. Ik denk al meer mensen dat zouden doen er ook meer onderling begrip zou zijn.

Ondanks dat ik achteraf slecht 1,85 heb gesprongen ben in zeer tevreden over het verloop van mijn wedstrijd.  Vooral het inspringen waarbij ik 1.90 makkelijk haalden ben ik zeer tevreden over. Helaas lukte het in de wedstrijd niet, maar ik betrapte me zelf er op dat mijn wil om het te halen ten kosten ging van de techniek.  Daarnaast heb ik een 4 x 200m gelopen, ook die ging weer best aardig en ik kreeg weer een klein beetje me oude gevoel terug.

Daarnaast hebben we als Aquila een top prestatie neergezet om ver voor de concurentie de beste studenten vereneging van nederland te worden! en ook de prestaties tijdens het eindfeest mochten er weer zijn!

Oude tijden herrijzen, op zaterdag 6 september en wellicht ook op 21 september trek ik mijn oude hoogspring spikes weer eens uit de kast! Naar allewaarschijnlijkheid zal mijn PR van 1,94 uit 2002 niet in gevaar komen, echter doe ik toch een poging om in de buurt van de 1,90 te komen!